De mens verzamelt soms dingen waarvan het nut volstrekt onduidelijk is. Zo zijn er types die galstenen verzamelen, of plukken mensenhaar. Fotograaf Caroline Heinecke trekt de boel naar een hoger niveau en verzamelt dit soort
Ik maak graag flauwe grappen. Zoals met pen ‘appel’ schrijven op een banaan, en ‘m dan weer terugleggen op de fruitschaal. Die grap steekt schril af tegen de bananenkunst die ik onlangs tegenkwam. Daarom een
Dit is wat er gebeurt als je de online wereld in het echt tegenkomt: een bord dat je vertelt wat andere mensen die hier waren óók leuk vonden. Confronterend. Fotograaf Scott Conrad Kelly weet de
Ik heb geen tiktok en dat is maar goed ook. Want soms zie ik een tiktokfilmpje op internet dat zó leuk is, dat ik ongetwijfeld in een rabbit hole was beland op tiktok zelf. Hieronder
Gelukkig vindt mijn vriend autorijden leuk, want ik zit het liefst op de bijrijderstoel. Kan ik lekker naar buiten kijken en leuke weetjes delen. Of suggesties doen voor rare tussenstops. Voor wie dat ook wil
Alles waar ik niet minstens twee keer naar wil kijken, is voor mij geen kunst. En het liefst blijft het niet bij kijken, maar zet ‘t me ook aan het denken. Willem de Haan kan
Niks menselijks is ons vreemd. Neem nou het inladen van je auto bij de Ikea. Een helse puzzel met te grote platte pakketten en allerhande kleine spullen die niet eens op je lijstje stonden maar
Alledaags zwart is niet zwart. Het reflecteert licht, waardoor je reliëf kunt zien en weet naar welk voorwerp of materiaal je kijkt. Maar Vantablack is anders: dat absorbeert álles, als ware het een zwart gat.
Mijn grootste ergenis: een projectidee hebben dat al blijkt te zijn bedacht én uitgevoerd door iemand anders. De afgelopen jaren gebeurde dat minstens 25 keer. Eén zo’n voorbeeld lees je hieronder. Gevolgd door een theorie
De publieke ruimte: een verzamelnaam voor plekken die voor iedereen toegankelijk zijn, maar waarvan het interieur door anderen is bedacht. Gek eigenlijk. Dat vindt Harmen de Hoop ook. En dus verandert hij dat interieur. Zijn
Grappig, het lijkt wel vaste prik. Ik ga op vakantie en heb terstond geen inspiratie meer voor dit blog. Maar ik heb wel een lijstje met dingen die ik leuk vind, doch zonder enige onderlinge
Dit weekend zag ik een expositie vol met omgebrachte darlings. Het waren volledig uitgewerkte ideeën die het vlak voor de eindstreep toch niet hadden gered. Eén van die werken zie je hierboven, en hangt nu
Toen ik deze foto zag, dacht ik heel even dat ik naar zo’n doelbewuste optische illusie keek: een kamer waarin je in de ene hoek heel groot, en in de andere heel klein lijkt. Bij
Wonen in een twee-onder-een-kap brengt risico’s met zich mee. Bijvoorbeeld een buurman die andere ideeën heeft over hoe het huis eruit behoort te zien. Zo’n meningsverschil leidt dan tot een schizofreen huis met twee gezichten.
Ik wil al jaren een keukentrap. Niet voor in huis, maar om op te fotograferen. maar het bleef bij een vage wens. Totdat ik mijn keukentrapidee een paar weken terug deelde in een cursus die
Internet staat vol optische illusies. Maar als je er eentje in het echt ziet, sta je toch even raar te kijken. Ene David Morris zag onlangs bovenstaand vliegend schip en maakte er direct foto’s van
Met flink wat oefening kun je jezelf aanleren om in vormen te kijken. Je ziet dan niet langer de functionaliteit van een gebruiksvoorwerp, maar enkel de vorm. Met die vorm kun je vervolgens weer iets
Vlakbij mijn huis heeft iemand een flyer op een lantaarnpaal geplakt. Daarop staat een foto van een kleine kat die ‘sinds gisteren’ is vermist. Die flyer hangt er al een jaar, en iedere keer verwonder
Dit keer even geen filosofisch stukje of een nuttige tip om beter te leren kijken. Alhoewel. Ik belandde deze week op een website die mij wel degelijk liet kijken. Al werd ik daarbij ernstig geholpen
Alles leg ik vast in statische beelden. Het zijn momentopnames die later een hele gebeurtenis moeten terughalen uit mijn geheugen. Op mijn camera zit ook een videofunctie. Gebruik ik nooit. Maar met zo’n nieuw jaar
Internet puilt uit van de eindejaarslijstjes. Maar ik heb dit jaar geen zin om hetzelfde te doen. Mijn blik bleef vandaag hangen bij een sentimenteel verhaaltje over de pinguïns hierboven. En omdat ik aan het
De aardappel wordt volgens Ellen Mandemaker zelden goed bekeken. Jammer, want onze alledaagse oerknol heeft vele verschijningsvormen. Ik zie er zelfs mannetjes in sinds ik haar project De Aardappel heb gezien. Mandemaker zoekt haar onderwerp
Af en toe heb ik geen zin om iets hoogdravends te schrijven over fotografie. Tegelijkertijd zit ik wel met een knipselmap vol grappige dingen die – op zichzelf – geen artikel kunnen vullen. Twee vliegen
Wie stopt er nog sokken? Ik zou niet eens weten hoe dat moet. Ik gooi dingen weg als ze kapot zijn. En dat terwijl ik deels door Bert & Ernie ben opgevoed, die mij al
Ik krijg regelmatig reacties van lezers op hetgeen ik schrijf. Zo ook na mijn artikel over een Photoshopfoutje dat ik maakte in één van mijn foto’s. Wat bleek: sommige lezers keken vervolgens zó goed naar
Peter de Krom fotografeerde vier jaar lang een palmboom in Hoek van Holland. De 17 meter lange boom bleek – hoe verrassend – niet bestand tegen het Nederlandse klimaat. En misschien ook niet tegen de
Ik kwam een kort filmpje tegen over een voetbalwedstrijd. Laat ik voorop stellen: ik heb niks met voetbal. Maar wel met dit filmpje. Want daarin gaat het om wat de camera doet. Die camera hangt
Fotografie begint met een goed idee. Dat idee moet uitlegbaar zijn aan je vrienden. Is het dat niet, dan is het nog geen idee maar een vaag gevoel. Het idee van een groepje Taiwanese studenten
Erg smetvrezerig was ik nooit, maar het coronavirus weet me toch aardig die kant op te duwen. En dus was ik nu verwoed mijn handen na het boodschappen doen. Maar terwijl ik dat doe denk
Een horizon hoort recht te staan. Althans, volgens iedereen die denkt dat je goede foto’s kunt maken door een aantal vuistregels op te volgen. Zet je onderwerp niet in het midden. Fotografeer op de M-stand.