Lange tijd schreef ik op dit blog bijna uitsluitend over het werk van andere fotografen. Sluipenderwijs veranderde dat: ik begon meer over mijn eigen zoektocht te schrijven. En over andere inspiratiebronnen. Maar vandaag is het
Ha, straatkunstenaar Banksy heeft weer van zich laten horen. Of nouja, laten zíen. Want niemand weet wie hij – of zij – is. Sinds een paar dagen staat er een nieuw standbeeld in Londen. Inclusief
Onlangs kregen wij een nieuwe keukenvloer. Het pand is in 1921 neergezet, dus we keken dwars de geschiedenis in. De vorige bewoners bleken wat parafernalia in de vloer te hebben achtergelaten. Dus ik deed hetzelfde.
Schiphol heeft er een nieuw kunstwerk bij: een klok van Maarten Baas waarin duizend mensen 12 uur lang telkens een stapje zetten. Zo worden ze zelf de tijd. Het resultaat is nu permanent te zien
Voor mijn (andere) werk, teken ik vaak live op flip-overs. Omdat dat fijner vertelt dan 83 powerpointslides vol tekst. Ik teken vaak ijsschotsen, omdat je dan mooi kunt laten zien wat er allemaal nog onder
Het fonkelnieuwe Nederlands Fotomuseum in Rotterdam is geopend. Daar moest ik natuurlijk heen. Ik had er zoveel recensies over gelezen dat ik bijna was vergeten dat ik er zelf ook iets van kan vinden. Hierbij! Museumwaardig Fotografie heeft
Ik ben een atypische museumbezoeker. Ik snelwandel dolgraag door de zalen. Soms lees ik geen enkele tekst. En even later staar ik minutenlang naar één werk. Enfin, ik heb een eigen museumbezoekstijl ontwikkeld, die ik
Onlangs stond ik in een winkel met een ovenwant in mijn hand. Past deze kleur bij onze keuken, vroeg ik me af. Bij thuiskomst bleek het een mismatch. Kan gebeuren, dacht ik. Maar dankzij een
Eens per twee weken kijk ik met toegeknepen ogen naar de benzinemeter van mijn auto. Ik zoek naar een minuscuul driehoekje dat me vertelt aan welke kant mijn tankdop zit. Ik ben tot veel in
Ik ben wat naïef geweest als het gaat om het gebruik van groene schermen. Ik dacht dat ze vooral werden gebruikt door weermannen en bij niet bestaande werelden (zoals in The Lord of the Rings).
Bij ieder bouwproject hangt een levensgrote afbeelding van hoe het eruit moet komen te zien: straalblauwe lucht, bloeiende perken en vrolijke mensen. Maar hoe hangt de boel erbij op een dinsdagmiddag in november? Daarvoor bestaat
Sjonge. Je knippert een paar keer met je ogen en dan ben je 11 jaar en 800 blogs verder. Als ik toen was gaan beleggen in plaats van bloggen, had ik vast een leuk vermogen
Ik kom maar weinig écht leuke teksten over kunstenaars tegen. Laat staan filmpjes. Meestal zijn die doorspekt met superlatieven en een opsomming van prijzen en exposities. Maar vandaag stuitte ik op een vrolijke uitzondering: John
Ik doe niet aan voornemens. Althans, niet in december. Eerst maar eens mijn teen rustig in het nieuwe jaar dippen. Kijken we daarna wel waar ik zin in heb. Sowieso ben ik wars van grootse
Ik ben in een konijnenhol getuimeld; daarin circuleren foto’s waarop per ongeluk een tijdreiziger is vastgelegd. Kan natuurlijk niks van waar zijn, maar tóch wringt er iets zodra ik naar het beeld kijk. Wat als
Er waait een stickertrend in kunstenaarsland. Een fotoboek maken kost een klein fortuin, dus gaan fotografen op zoek naar manieren om de kosten te dekken. Of misschien zelfs wat over te houden. En daar komt
Jaren geleden had ik een zeer sterke mening over “in opdracht werken”. Het zou mijn vrije fotografenblik bezoedelen. Ik zou er minder eigen werk door maken. En ik zou niet om kunnen gaan met de
Vraag mij waar het zuiden ligt, en ik kijk je appelig aan. Het gevolg: ik verdwaal makkelijk en stap ik pardoes in een bus die de verkeerde kant op gaat. Zonder GoogleMaps kom ik nergens.
Paris Photo is een megalomane fotografiebeurs voor mensen met een grote portemonnee. Een soort TEFAF voor de fotografie. Dit jaar was ik er niet bij, maar gelukkig kun je de boel ook online bekijken. Hierbij een korte aanblik
Gisteren was ik in de Kunsthal. Daar trof ik een expositie met de naam “Cute”. De poederroze zalen stonden vol met knuffelbeesten en afbeeldingen van poezen. Leuk voor de Instagrammende medemens. Maar wie een laagje
Ik ben dol op schijnbaar zinloze projecten. Zoals deze: Yufeng Zhao verzamelde alle woorden uit Google Street View in New York. Vervolgens maakte hij er een zoekmachine van. Zodat je kunt onderzoeken waar het woord
Ik vind het leuk om niet in een kant-en-klaar hokje te passen. Het liefst maak ik mijn eigen hokje, met een gek hoekje, knalgele randen en geheime tunnel naar buiten. Dit jaar is dat best
Full disclosure: ik heb al maanden geen sirenepaal meer gefotografeerd. Sowieso heb ik mijn “grote” camera (zo noem ik ‘m) lang niet gebruikt. Mijn “kleine” camera wel, want sinds begin dit jaar maak ik daarmee
Ik ben gek op details. Dat is een zegen en een vloek. Een zegen omdat ik blij word van dingen die met aandacht en moeite zijn gemaakt. En een vloek omdat ik slordigheden in menukaarten,
De meeste dingen zie je niet als je er middenin zit. Zoals een goudvis het water rondom niet opmerkt, zo zien wij niet in wat voor 13-in-een-dozijn interieurs wij leven. Dat realiseerde ik me toen
Dit is artikel nummer 781 voor dit blog. Geen mooi rond getal, maar ik heb toch zin om eens terug te blikken: wat ik heb geleerd? En wat heb ik níet geleerd, maar had ik
In de ideale wereld heb ik altijd een voorraad artikelen. Voor de keren dat het op zondagochtend even niet wil. Of ik gewoon geen zin heb om te schrijven. Maar na 10 jaar bloggen concludeer
Ieder jaar koop ik exact dezelfde planten voor ons dakterras: geranium, petunia en de mandeville. Ze bloeien de hele zomer en doen niet moeilijk als ik vergeet extra voeding te geven. Kortom, wij begrijpen elkaar.
Onlangs ontving ik een afwijzing voor een subsidie in mijn inbox. Dat was niet de eerste. Ik probeer de subsidiewereld te doorgronden, maar zo te zien lukt dat nog niet erg. Of wel, en pas
Ik was onlangs in Noord-Italië. Daar fietste ik een end in de rondte samen met de redacteur van dit blog. We zagen risottovelden, aten focaccia als lunch en zeiden een paar honderd keer molto bene.