Wat is dit?
Ik fotografeer voor een buurtblaadje in Den Haag (waar ik deels woon). In mijn vaste rubriek zet ik iets alledaags op een podium. Ik vind het een sport om dingen te ontdekken die niemand opvallen.
Ik fotografeer voor een buurtblaadje in Den Haag (waar ik deels woon). In mijn vaste rubriek zet ik iets alledaags op een podium. Ik vind het een sport om dingen te ontdekken die niemand opvallen.
Bij ieder bouwproject hangt een levensgrote afbeelding van hoe het eruit moet komen te zien: straalblauwe lucht, bloeiende perken en vrolijke mensen. Maar hoe hangt de boel erbij op een dinsdagmiddag in november? Daarvoor bestaat
Stel je maakt een 30 meter hoge muurschildering (heel hypothetisch natuurlijk). Je assistent maakt een rekenfoutje waardoor de afbeelding voor geen meter meer klopt. Wat doe je dan? In de documentaire Behind the Wall zit
Ik geloof dat ik één dvd bezit die eigenlijk bij mijn fotografiecollectie hoort: een film over Amsterdam van Ed van der Elsken. Die dvd is al jaren onbruikbaar (wie heeft er nog een dvd-speler) maar
De foto hierboven is een advertentie voor schoenen. De focus ligt op het perspectief van een hond. Best logisch ook, want zíj kijken de hele dag tegen ons schoeisel aan. Dus huurde Elliott Erwitt een
Iedereen heeft het over ChatGPT, maar ik wil vandaag een lans breken voor een vinding die al wat ouder is: Google Street View. Wat doe ik daarmee als fotograaf? En voor wie geen zin heeft
Als je een foto maakt, maak je een vertaling van een driedimensionale naar een tweedimensionale wereld. Want in een foto valt de ruimte tussen objecten weg, waardoor dingen overlappen. Soms heb je daar last van
Ik liep al twee jaar met een idee in mijn hoofd; telkens als ik langs een snelweg schapen zag grazen, krulden mijn mondhoeken omhoog. Het contrast van snelweg en schaap vind ik humoristisch. Niks geen
Ik ben weer terug uit Parijs! Daar dompelde ik mij vorige week onder in de fotografie, dit keer die van mezelf. Ik volgde een workshop bij Ed Kashi. Hierbij een verslag over hoe ik het
Als eilandbewoner heb ik een zwak voor andere eilanden. Dus toen ik ontdekte dat Colombia een zeer dichtbevolkt eilandje heeft van krap 2 voetbalvelden groot met daarop ruim 1.000 bewoners (!), móest ik dat uiteraard
Er kronkelt al dagenlang een vraagstuk in mijn hoofd. Over het ontstaan van fotografie – mijn eigen fotografie welteverstaan. Begin ik met een idee dat ik ga fotograferen, of tellen mijn foto’s op tot een
De laatste tijd is mijn interesse in straatfotografie tanende. Maar weinig mensen komen verder dan wat aardige kiekjes van mensen op straat. Welnu, ik heb er weer één gevonden! Merel Schoneveld, een Haagse straatfotografe die
De foto’s van Lars Tunbjörk zijn absurd. Het is bijna niet te geloven dat hij niks heeft geënsceneerd. Hij wachtte gewoon net zolang tot er iets idioots voorviel. En in Zweden lijkt dat dus verdomde
Ik fotografeerde te weinig en schreef daar onlangs over. Mijn zelfverzonnen remedie: 30 dagen achter elkaar iedere dag een foto maken. Hierbij de oogst van de eerste 15 dagen, plus een paar filosofische inzichten. Photographers’
Ik schreef al eerder over Txema Salvans. Dat had een ongemakkelijk bij-effect. In zijn fotoserie The Waiting Game fotografeerde hij namelijk wachtende Spaanse prostituees. In de zomermaanden stijgt het bezoekersaantal van mijn artikel daarover navenant.
Ik weet niet hoe het met jou zit, maar ik fotografeer veel te weinig dit jaar. Ik had grootse plannen, maar daar is nog weinig van terecht gekomen. En nu? Nu heb ik een oplossing
Twee waarheden op één moment: Justin Bettman weet een in scène gezet beeld op zijn kop te zetten door je te laten zien waar hij de (schijnbaar) huiselijke foto heeft gemaakt. En dat is totaal
Straatfotografie is momenteel idioot populair. Het is laagdrempelig (je hebt immers overal straat) en de camera is een voorwerp dat je gemakkelijk meeneemt. Vroeger was dat wel anders. Camera’s waren zwaar, en het ontwikkelen van
Het is verleidelijk om door een stad te banjeren en erop los te fotograferen. Maar als je nergens lang blijft hangen, zie je wat andere voorbijgangers óók zien. Het kan ook anders. Blijf eens op
Parijs wentelt zich graag in haar eigen clichés. En juist daarom is het moeilijk om die stad nog een beetje origineel te fotograferen. Daar liep zélfs een fotograaf van naam en faam (Michael Wolf) tegen
Elke doordeweekse dag rijd ik tussen 7:55 en 8:15 van Rotterdam naar Dordrecht. Zo’n twee keer per week passeer ik dezelfde oldtimer. Want die valt op tussen de andere saaie, generieke bolides. Zodra ik die
Mijn derde serie Noordereiland door de ogen van… is klaar! Ik kijk door de ogen van Hans Aarsman, voormalig meester van het Hollandse landschap. Met daarin altijd een vreemde kwinkslag. Zoiets waardoor je meteen denkt
Een reisfotografe met pleinvrees, dat klinkt als een contradictio in terminis. Tien jaar geleden was dat ook zo, maar nu is er een oplossing: Google street view maakt de beelden terwijl de fotografe de mooi
Een paar maanden terug koos straatfotograaf Alex Webb 8 van mijn foto’s uit. Die vormden samen mijn eindserie van de workshop die ik in Rome bij hem volgde. Maar nu ik met een frisse blik
Oeps. Ik had mezelf voorgenomen om iedere twee maanden een serie te maken in de geest van een bepaalde fotograaf. Helemaal volgens plan loopt het niet. Ik ben namelijk simultaan bezig, oftewel, ik stap tegelijkertijd
Nou, ik ben overstag. Ik heb een paar weken terug een Instagram-account aangemaakt. Tegen niemand gezegd natuurlijk, eerst maar eens kijken of ik er enig nut in zag. En dat zie ik. Hieronder som ik
Nintendo introduceerde in 1998 een gadget bij de Gameboy: een kleine camera waarmee je digitale foto’s kon maken. Het was eigenlijk een selfie camera avant la lettre. Maar van een afstandje is het net een pixelsoep,
De titel van dit 60 pagina’s tellende e-book zou net zo goed van een reclamefolder voor schoenen kunnen zijn: wear good shoes. Maar het gaat over fotografie. En over dat je verdomde veel moet lopen
In de jaren tachtig woedde er in Palermo een machtstrijd tussen rivaliserende maffiafamilies. Letizia Battaglia fotografeerde de bloederige gevolgen daarvan. Meestal waren de lijken nog warm als zij aankwam om de scène vast te leggen.
Ik ben nét terug uit Rome, waar ik een 5-daagse workshop volgde bij één van mijn grote helden: straatfotograaf Alex Webb. Die dagen zaten berstensvol fotograferen, filosoferen, editen, frustratie en inspiratie. Alles dwars door elkaar