Tip 137: laat eens iets weg in je foto’s
Ik woon vlakbij een Haags strand waar ik zeker wekelijks ben. Jaren terug had ik mijn telefoon niet bij me, en sindsdien is het een regel: zonder telefoon naar het strand. Het geeft mij een
Ik woon vlakbij een Haags strand waar ik zeker wekelijks ben. Jaren terug had ik mijn telefoon niet bij me, en sindsdien is het een regel: zonder telefoon naar het strand. Het geeft mij een
Dit is artikel nummer 781 voor dit blog. Geen mooi rond getal, maar ik heb toch zin om eens terug te blikken: wat ik heb geleerd? En wat heb ik níet geleerd, maar had ik
Het is vaste prik zodra ik een workshop geef: deelnemers geven het selectieproces graag uit handen. Ik krijg dan een setje foto’s te zien, met daarbij een “kies jij maar”. Dat doe ik nooit. Want
Ik heb een hekel aan bouwmarkten, misschien omdat ik niet ben opgegroeid in een klusgraag gezin. De bouwmarkt is dan ook een groot raadsel voor mij. Maar één hoekje vind ik wel leuk: het schap
Ik geloof dat ik eindelijk een fotografie-app heb gevonden die aansluit bij mijn wensen. De app heet Minutiae en werkt op een manier die indruist tegen alles waar we (helaas) gewend aan zijn geraakt. In
Onlangs stond ik in de Kunsthal met mijn neus zowat in bovenstaande tekening. Van een afstandje was het ‘gewoon’ een tekening, maar van dichtbij zag ik een verzameling balpenstrepen. Dat inspireerde mij om weer eens
Aan goede voornemens doe ik niet: als ik iets wil veranderen kan dat iedere dag van het jaar. Maar ieder jaareinde gaat mijn reflectieve modus wel in de overdrive. En dus laaf ik me aan
Er lekken continue ideeën uit mijn hoofd. En dus zit er in mijn tas altijd een boekje en een pen. Zodat die ideeën niet vervliegen maar ik ze vang op papier. Koop geen nieuwe camera
Voor het type projecten waar ik aan werk, is een statief best logisch: alle lijnen zijn kaarsrecht in mijn stedelijke landschappen. En toch weiger ik mijn camera op een statief te schroeven. Wel heb ik
Mijn onbezoldigde eindredacteur zegt soms dat ik mijn blogtips zelf ook wel eens mag opvolgen. Nou, dat zit bij dit artikel wel snor: ik ben ‘m as we speak al aan het uitvoeren. Mijn schop
Ik jureer soms een fotowedstrijd, wat ik best lastig vind. Want met een ander jurylid heb je een andere uitslag. Zelf doe ik nooit mee aan wedstrijden, hieronder lees je waarom. En drie vragen die
Vroeger ging ik spaarzaam om met de 24 foto’s op mijn rolletje. Maar nu schiet ik een end raak met mijn Iphone, waardoor mijn archief uitpuilt van de screenshots en rijen vol bijna dezelfde groepsfoto’s.
Op de laatste pagina van mijn notitieboekje staat in hoofdletters VOLG DEZE MENSEN. De buitenstaander leest er wellicht een neiging tot stalken in, maar het is gewoon een reminder aan mezelf. Want jaarlijks check ik
De leukste exposities vinden plaats in mijn hoofd. Daar hangt mijn werk precies zoals ik het heb bedoeld: de beelden zijn perfect gekadreerd, de prints zijn diep van kleur en de papierkeuze past bij de
Ook met een hele saaie foto kun je vette dingen doen. Arjan de Nooy bewijst dat met zijn boek 99:1 waarin hij – jawel – 99 keer anders kijkt naar hetzelfde saaie beeld. En verdomd,
Een droodle is een abstracte tekening die je pas begrijpt als je de ondertitel leest. Het gekke is: ik heb ook meteen spijt van het lezen van de verklaring, liever had ik het zelf bedacht.
Gemiddeld gooi ik 39 van de 40 foto’s weg. Dat weet ik omdat ik het slagingspercentage per project bijhoud. Het project waar ik nu aan werk, omvat in totaal 1.940 foto’s waarvan ik er vijftig
Sinds kort volg ik een cursus Illustratief Tekenen (zie de tekening hierboven). Daar heb ik geen enkel artistiek doel mee. En dus maakt het me niet uit als mijn docent naar mijn tekening kijkt, een
Ik ben goed in fotoboeken kopen, ze 3 minuten doorbladeren, wegleggen en dan denken daar ga ik later nou eens rustig voor zitten. Gebeurt natuurlijk nooit. Dus hier drie praktische tips, voornamelijk voor mezelf. Mensen
Onlangs gaf ik een lezing voor een groep fotografen. Het ging over mijn creatieve proces, al klinkt dat wat te hoogdravend. Het ging gewoon over hoe ik werk. Vlak voordat ik begon, werd ik geïntroduceerd
Op mijn telefoon staat een meditatie-app waar ik een aardig bedrag voor heb betaald. Ik heb ‘m nog maar twee keer gebruikt. Stom, want al die tijd volgde ik dagelijks een wellnessprogramma dat knettergoed werkt
Ik geloofde lang in het idee van een tweede brein. Ik vreet kennis, dus als ik er een setje hersens bij heb om de boel in op te slaan, dan doe ik dat. Sinds kort
Ik heb van oudsher een moeizame relatie met mijn camera op vakantie. Dus heb ik nogal wat artikelen op dit blog volgepend met lessen die leerde bij terugkomst. Te laat natuurlijk, want de (verkeerde) foto’s
Het voelt alsof ik weer op de kleuterschool zit en alles opnieuw moet leren; ik ben begonnen aan een nieuw fotoproject. En ondanks de gemaakte meters heb ik weer die onzekerheid, gevolgd door de vraag
Tijdens workshops en lezingen is dit het punt waar ik vaak over doordram: maak notities, schrijf dingen op, verzamel alles wat je interessant vindt. Je toekomstige zelf zal je dankbaar zijn. Hieronder vind je 3
Ik maak graag flauwe grappen. Zoals met pen ‘appel’ schrijven op een banaan, en ‘m dan weer terugleggen op de fruitschaal. Die grap steekt schril af tegen de bananenkunst die ik onlangs tegenkwam. Daarom een
Iedereen heeft het over ChatGPT, maar ik wil vandaag een lans breken voor een vinding die al wat ouder is: Google Street View. Wat doe ik daarmee als fotograaf? En voor wie geen zin heeft
Ik heb al jaren een Insta-account waar ik nauwelijks actief op ben. Ik vind het format stom en heb een website waarop je mijn projecten kunt zien. Maar toch zoeken mensen mij op Insta, en
Mijn bureau is altijd rommelig. Ik begin met een leeg blad en neem mezelf voor het zo te houden. Maar binnen een uur lijkt er – geheel organisch – een stapel boeken, papier en post-its
Vorige week zaten mijn twee benen grotendeels vast aan een plank; ik was een weekje snowboarden. En ieder jaar begin ik weer met de belangrijkste stelregel: daar waar je naar kijkt, daar ga je heen.