Hoe fotografeer je een atoomproef?
Kies je er als fotograaf voor om iets te registeren, of om het in een invoelbare context te plaatsen? Voorbeeld: hoe leg je de impact van een atoomproef vast? Laat je enkel de klassieke paddestoelwolk zien,
Kies je er als fotograaf voor om iets te registeren, of om het in een invoelbare context te plaatsen? Voorbeeld: hoe leg je de impact van een atoomproef vast? Laat je enkel de klassieke paddestoelwolk zien,
Ik word een beetje moe van alle dronefotografie, maar wat Reuben Wu doet vind ik leuk. Nu eens geen bovenaanzicht, nee, hij gebruikt de drone zelf om lichtfiguren te tekenen boven verlaten vlaktes. Nu drones
Ik schreef al eerder over Txema Salvans. Dat had een ongemakkelijk bij-effect. In zijn fotoserie The Waiting Game fotografeerde hij namelijk wachtende Spaanse prostituees. In de zomermaanden stijgt het bezoekersaantal van mijn artikel daarover navenant.
De wereld stikt van de portretfoto’s; mensen kijken graag naar mensen. Jimmy Reid niet. Hij fotografeert de oneerbare beestjes die ongevraagd onze huizen, schoenen en bedden betreden. Het zijn engerds zonder gezicht. Denken we. We
Het was één van mijn eerste fotoboeken ooit, 3191: Evenings. Twee fotografen die 3191 mijl bij elkaar vandaan wonen en die afstand overbruggen door beiden iedere avond een zojuist gemaakte foto te delen. Instagram avant
Harold Edgerton was de man die de wereld voor het eerste stopzette. In 1931 combineerde hij stroboscopisch licht met een razendsnelle sluiter. Ineens kon men zien hoe een kogel door een appel vuurde, wat er
We zetten zowat iedere gedachte, acitiviteit en evenement om tot een hoopje pixels. Yuni Yoshida doet dat ook, maar dan wel analoog. Van voedsel maakt ze zelf wat pixels. Heel veel vierkantjes Het moet een hels
Justin Peters begon ooit met fotograferen, maar vond de realiteit te saai. Everything you can image is real, vond Picasso al, en Peters sloot zich daarbij aan. Hij combineert stockfoto’s en maakt zo een wereld
Internet besluipt je, bekruipt je zo vanachter de bosjes en gebiedt je te delen waar je aan denkt, wat je doet, met wie, en waarom. Jenny Odell speelt met die ongemakkelijkheid in haar fotowerk. Geen
In 2013 ging ik naar een expositie van Miles Aldridge in Somerset House in Londen. Ik kocht een boek en een levensgrote gesigneerde poster. Ik was – kortom – nogal idolaat van het werk van
Wolken zijn eenkennige types; het liefst hangen ze ver boven ons. Heel soms dalen ze af, maar nooit alleen. Pas als ze met z’n allen een amorfe mistige brei vormen, durven ze wél. maar een
Albina Galiva is 38 jaar, single en heeft geen kinderen. Dat alles is voor haarzelf geen probleem, maar wel voor haar moeder. Die wil graag dat ze settelt, trouwt en een kindje krijgt. Galeeva werd gek
Het lijkt een schilderij, maar dat is het niet. Teun Hocks gaat omslachtiger te werk: hij maakt een foto in sepia, kleurt deze in met verf, maakt een decor op de voorgrond en gaat er
De landschappen van Thomas Wrede zijn een beetje vreemd. Je mijmert er fijns bij weg, maar iets klopt er niet. Wat je ziet is echt, maar de verhoudingen kloppen voor geen meter. De Duitse fotograaf
Twee waarheden op één moment: Justin Bettman weet een in scène gezet beeld op zijn kop te zetten door je te laten zien waar hij de (schijnbaar) huiselijke foto heeft gemaakt. En dat is totaal
Tara Wray had een depressie. Ze was tot weinig in staat, behalve fotograferen. En wat ze vastlegde weerspiegelde haar gemoed. Wrang genoeg leverde dat een bijzondere serie op die een beetje ongemakkelijk onder je huid
Ik voel me soms lamlendig. Zo’n bui waarop iemand koeltjes constateert ‘er is geen land met jou te bezeilen’. Ik wíl ook helemaal geen land bezeilen, denk ik dan. Enfin, dát gevoel, daar heeft Jonathan
Eeneiïge tweelingen horen hun hele leven lang dat ze zo ontzettend veel op je broer danwel zus lijken. Lijkt mij eindeloos vermoeiend. Alma Haser geeft daar een andere draai aan. Ze maakte letterlijk een puzzel van
Stel je mag een teddybeer uit elkaar trekken óf iets van grote hoogte laten vallen op een betonnen vloer. Wat kies je? Het geeft een vreemd voldoenend gevoel om iets netzolang te forceren totdat het
Na een stedentrip staat er een allegaartje aan foto´s op je camera. Heb je een beetje discipline dan maak je daar een fotoboek van. Wat je ook kunt doen: álle foto´s printen en deze zo
Je hebt altijd dezelfde blik als je in de spiegel kijkt. Daarom vinden we onszelf vaak slecht op foto’s staan, het strookt niet met ons (spiegel)gezicht. Want in die spiegel kijk je maar op één
Stel je legt alles bij elkaar wat je hebt aangeraakt op één dag en je maakt er een foto van. Wat zegt die foto over jou en over jouw leven? Paula Zuccotti voerde dit idee
Wat valt er fotografisch te doen met wortels van planten? Een hele hoop, zo bewijst Diana Scherer. Zij toont het ondergrondse leven van een plant én ze laat zien dat wortels zich kunnen voegen naar
Portretfoto’s van een mens laten altijd hetzelfde zien. Huid, haar en een randje kleding. Maar wat zit eronder? Nick Veasey fotografeert middels rontgenstraling. Erg gezond is het niet, fascinerend wel. De foto’s van Nick Veasy
We dichten dieren graag allerhande menselijke eigenschappen toe. Gewoon, omdat we onszelf in hen herkennen en we ons lastig kunnen voorstellen hoe het is om géén mens te zijn. Tim Flach speelt daarop in door
Iedereen leeft in zijn eigen stukje werkelijkheid. Je genen, je opvoeding, alles wat je tot nu toe hebt meegemaakt, tellen op tot wat je nu voelt, vindt en ziet. Maar ook jouw letterlijke kijk op
In supermarkten word je visueel overladen. Alles staat dwars door elkaar heen: producten zijn immers gesorteerd op thema, niet op vorm of kleur. Maar wat als je dat nu een wél doet, gewoon voor de
Bruce Gilden confronteert de kijker met poriën, puisten en gedeformeerde gezichten. Hoe humaan is het om een mens zó af te beelden dat je ervan gruwt? Wat wil de fotograaf hiermee bereiken? De fotoserie Face
Mensen houden van rechte lijnen, vooral in ons stratenplan. Een rechte weg brengt je immers het snelst van A naar B. Maar rechte lijnen op een ronde planeet resulteert in problemen. Het project Grid Corrections
Foto’s die ik van vrienden krijg via Whatsapp, bestudeer ik eindeloos. Want bijna altijd is daar méér informatie op te zien dan de verzender had bedoeld. Meestal zit de ‘vangst’ in reflecties op glazen, bestek