Ik ben wat naïef geweest als het gaat om het gebruik van groene schermen. Ik dacht dat ze vooral werden gebruikt door weermannen en bij niet bestaande werelden (zoals in The Lord of the Rings). Maar nee hoor: ook alledaagse locaties worden gewoon bij elkaar verzonnen. Zelfs als de locatie wel bestaat. Zoals de universiteit Yale.
Ik stuitte onlangs op een kort filmpje waar ik bijna ademloos naar heb zitten kijken. In ruim 2 minuten zie je telkens de set van After the hunt vol staan met groene schermen. Secondes later worden die “ingekleurd” door gebouwen, bomen, auto’s en alles wat je maar nodig hebt om de realiteit na te bootsen.
Kijk zelf maar:
Acteurs zijn omringd met felgroene schermen en muren, zoals deze hieronder:
Waarom een groen scherm?
De bedoeling van het groene scherm is dat je maar één kleur hoeft weg te filteren uit het beeld. De groene kleur is daarvoor ideaal, want deze kleur komt nauwelijks voor in kleding en praktisch niet in je huid en haar. Net als blauw, dus die schermen kom je ook soms tegen.
Als je groen wegfiltert uit het beeld, blijft de rest dus intact. Zou je rood wegfilteren, dan zie je er ineens lijkbleek uit. Al zal dat met de hedendaagse technieken ook makkelijk te omzeilen zijn.
Na filtering en nabewerking, ziet dezelfde scène er dan zo uit:
Ik keek ernaar met een mengelmoes van bewondering en ontsteltenis. Alles lijkt zo echt, maar is het niet. Was het niet gemakkelijker om gewoon naar Yale te gaan en daar te filmen? Waarschijnlijk mocht dat niet – of was het te prijzig.
Enfin, deze nabewerking is een kunstwerk op zich. Dit vereist een extreem planmatige aanpak waarbij hele teams bezig zijn met figuranten die op exact de juiste plek moeten staan. En de locatie van de groene schermen. De acteurs die niet kunnen leunen op een context die past bij hun rol.
Maar wel analoog gefilmd
Tijdens mijn speurtochtje kwam ik er ook achter dat deze film is gemaakt op 35mm film van Kodak. Analoog dus. Dat geeft de beelden een filmische look met een subtiele korrel en een natuurlijke lens-flare die digitaal lastig is na te bootsen.
Moeite met kunstmatigheid. En AI.
Ik heb een moeizame verhouding met kunst en AI. Wie daar meer over wil lezen, komt hieronder wel aan z’n trekken denk ik.