Zo ziet graffiti eruit als het leesbaar is

Ik stoor me vaak aan graffiti, vooral als het slecht leesbaar is. Het verrommelt de buitenruimte. Op die gedachte borduurde Mathieu Tremblin voort. Hij verving onleesbare graffiti voor goed leesbare tekst. Ha!

Graffiti in Arial lettertype

De meeste graffiti heeft maar een heel kleine doelgroep, namelijk de eigen community. Daarin heeft iedereen een eigen handtekening (een ‘tag’) waarmee je laat zien waar je bent geweest, en wat je durfde. Want hoe lastiger de plek, hoe hoger je aanzien.

De meeste tags zijn voor leken onleesbaar. Kunstenaar Mathieu Tremblin loste dat op door muren vol met tags wit te verven. En daarna de tags in het leesbare Arial lettertype terug te laten komen.

En nog één:

Eerlijk gezegd weet ik niet of het er nou veel beter op wordt. Die leesbare tags zeggen mij ook niks. Geef mij liever een quote, een vraag of een kunstwerkje, zoals Banksy dat doet. Want als je dan toch de moeite neemt, doe dan je best er iets van te maken. En soms lukt dat.

Graffiti die mij wél inspireerde

Drie jaar geleden kwam ik – niet eens zo heel mooie – graffiti tegen. Drie woorden op een geluidswal bij de afslag naar Papendrecht. Ik stond er iedere werkdag naast, vlak voor het stoplicht. En dan zag ik dit:

De zin beet zich vast in mijn brein. Wat was mijn ‘epic shit’ eigenlijk? En waarom maakte ik daar niet meer ruimte voor? Hoe lang bleef ik nog naar Papendrecht rijden? De zin vroeg, oordeelde, duwde en porde.

Een paar maanden later zegde ik mijn baan op. Oké, niet alleen door die zin, maar het hielp me wel om een sluimerend verlangen concreet te maken. Ik had epic shit te doen.

Jaren later is die zin is nog steeds mijn leidraad bij wat ik doe. Zie het als een epic shit check bij alles waar ik ja tegen zeg. En dat dus dankzij een onbekende man of vrouw die zich geroepen voelde om een zinnetje op de geluidswal bij Papendrecht te zetten. Ik zou die persoon graag eens ontmoeten. Maarja, hoe vind je zo iemand.

Ook leuk: straatkunstenaar JR begon ooit als graffiti artist maar gebruikt inmiddels enorme fotografie om de buitenruimte mee te beplakken: