Ik vind de kunstwereld zowel fascinerend als weerzinwekkend tegelijk. Dus was ik onlangs bij Art Rotterdam. Stiekem genietend van loerende galeriehouders, torenhoge prijzen en vreemde objecten. Hieronder 3 werken die me opvielen. Met waar mogelijk ook de prijs erbij.
Kunst kopen
Ik koop nooit kunst. Misschien wel omdat ik geen monogame relatie kan onderhouden met een kunstwerk. Mijn verliefdheden volgen elkaar in rap tempo op. Zo was ik ook even verzot op de levensgrote afgekloven Bic balpen die je hierboven ziet. En al even wonderlijk vond ik de prijs daarvan: 25.000 euro. Whoppa.
Unseen op Art Rotterdam
Naast Art Rotterdam, kon je ook Unseen bezoeken. Althans, zo werd het verteld. Maar bij binnenkomst bleek Unseen zich op kameleon-achtige wijze te hebben gemengd met Art Rotterdam. Op mijn vraag “waar is Unseen?” antwoordde de controleur “oh, dat zijn gewoon alle galerieën met een zalmkleurig opbordje”.
Oké.
Enfin, de fotogalerieën waren dus aanwezig, maar van een algehele fotografiebruis was geen sprake meer. Dat kwam trouwens óók door het afsplitsen van de fotografieboekenmarkt. Die was nu 3 metrohaltes verderop te vinden in Fotomuseum Rotterdam. Voordeel voor de bezoeker: het was er heerlijk rustig. Een aantal uitgevers zag dat al aankomen en waren dus niet aanwezig.
Vondst 1: Een stad van boven
Het meest gaaf vond ik het werk van Hendrik Czakainski. Hij maakt semi-driedimensionaal werk voor aan de muur. Wat ik erin zag: een bovenaanzicht van een stad of wijk zonder een tikkie natuur.
Bij nadere beschouwing zag ik heel veel schroefjes, draad en kleine rommel. Kunstig gerangschikt tot een groter geheel.
En voor wie het hebben wil, dit kosten de eerste 2 werken:
Vondst 2: Kruimeldief of woning?
Frank Halmans bouwt kruimeldieven van steeds verschillende merken om tot een klein woninkje. Dat ziet er dan zo uit:
Het merk van de kruimeldief is van belang. Het staat bij de begeleidende info ernaast. Maar lijkt dan weer geen invloed te hebben op de prijs:
Vondst 3: De ijsvlaktes van Herbert Ponting
Strikt genomen was nummer 3 geen vondst. Ik had de afdruk al eens gezien tijdens een rondleiding door het Nationaal Archief. Het beeld stond toen argeloos in een hoek. Ik vroeg aan de dienstdoende rondleider de naam van een fotograaf. Die naam heb ik als een mantra herhaald in mijn hoofd tot de rondleiding voorbij was en ik mijn telefoon mocht pakken. En nu hing ie ineens bij Art Rotterdam:
Misschien hield het me nu nog wel meer in zijn greep omdat ik toevallig ook het boek Waanzin aan het einde van de aarde lees: een bizar meeslepend boek over een Belgische expeditie naar Antarctica in 1897.
Ik schreef al eens eerder over Ponting, naar aanleiding van de archiefvondst. Voor wie het leuk vindt: toen duikelde ik onderstaande arctische foto’s van hem op: