Sjonge. Je knippert een paar keer met je ogen en dan ben je 11 jaar en 800 blogs verder. Als ik toen was gaan beleggen in plaats van bloggen, had ik vast een leuk vermogen opgebouwd. Maar nu heb ik een eigen schrijfstem, kan ik workshops en lezingen geven en heb ik een groep hele leuke lezers.
Tijd om op deze mijlpaal plaats te nemen, en een inkijkje te geven in waarom ik blog en wie er nog meer bijdraagt aan dit blog. En hoe nu verder.
800 momentopnames
800 keer schreef ik hier wat me op wat me op dat moment bezig houdt. Leuk weetje: zeker een derde van al mijn geschrijf gaat uiteindelijk over iets anders dan wat ik van tevoren heb bedacht. En dat is – denk ik – de kern van creatief zitten wezen: ruimte maken voor niet planbare gedachtes. Ingevingen. Of soms slechts flarden daarvan (zoals dit fliebertje). De crux zit ‘m in gewoon beginnen met schrijven. Mijn schrijfstem voelt een podium onder haar voeten, en rijgt als vanzelf de woorden aaneen.
Wie schrijft, leert zichzelf kennen
Op mijn 11e begon ik een dagboek. Schrijven werd mijn eerste poging om de boel te vangen en chocola te maken van een wirwar aan gedachtes. Ik schrijf nog steeds in een dagboek, maar dan in zo’n One line a Day boekje. Waar ik stiekem natuurlijk niet één maar 5 zinnen in weet te frotten.
Op dit blog ontwar ik mijn gedachtes ook, maar dan op creatief vlak. Wat denk ik, doe ik, vind ik? En waarom? Ik leg mijn ideeën onder een microscoop. En vaak zat verander ik even later weer van mening. Mijn jaren geleden gekozen motto geldt nog steeds:
Strong views, loosely held
De eindredactie van dit blog
Dit blog heeft het de eerste 2 jaar lang zonder eindredactie moeten stellen. Totdat in de herfst van 2017 mijn onbezoldigd eindredacteur in beeld kwam. Niet als zodanig hoor, ik werd eerst verliefd op al het andere. Maar al snel pakte hij ongevraagd de rol van eindredacteur.
Wat zeg ik, al na 16 dagen.
Dit was het eerste appje waarin hij mij subtiel wees op een typfoutje in dit artikel:
De eindredacteursrol reikt inmiddels verder dan het verbeteren van typfouten. Hij geeft inhoudelijke suggesties, legt verbanden met vroegere artikelen en geeft mentale ondersteuning als het schrijven stroef gaat. Kortom, het merendeel van 800 artikelen zijn beter geworden dankzij hem. Deze ook 🙂
En hoe nu verder met dit blog?
Dit blog blijft mijn speeltuin. Ik ontdek er dingen, graaf kuilen, ontdek hoe anderen iets maken. En dat vind ik na 11 jaar nog steeds heel leuk. Soms schrijft een artikel zichzelf, soms is het duwen en trekken. Maar het blijft altijd leuk om op de verzendknop te drukken. En dan beseffen dat 2.689 mensen een mailtje van mij krijgen.
Dus: op naar de volgende 100 artikelen!
Eerdere terugblikken
Bij ieder honderdtal sta ik even stil. Voor wie het leuk vindt mijn voorgaande overpeinzingen te lezen, zie hieronder:
100ste: over waar ik mijn inspiratie voor blogs vandaan haal
200ste: over mijn (toen fonkelnieuwe) nieuwe logo
300ste: over hoe ik schrijf
400ste: over het belang van kleine stapjes maken
500ste: over mijn blog-basisregels
600ste: over de (toenmalige) grootte van mijn imperium
700ste: over de 3 lessen die ik leerde dankzij mijn blog