Aleksey Kondratyev: ijsvissen bij -40 graden
Stel je wil graag vissen maar je habitat beperkt zich tot een ijsvlakte waar het zo’n minus 40 graden is. Dan kun je natuurlijk gewoon binnen blijven. Óf je zetelt je in een grote, semi-doorzichtige
Stel je wil graag vissen maar je habitat beperkt zich tot een ijsvlakte waar het zo’n minus 40 graden is. Dan kun je natuurlijk gewoon binnen blijven. Óf je zetelt je in een grote, semi-doorzichtige
Stel, je weet dat je niet lang meer hebt te leven. Wat zou je dan nog eenmaal willen zien? De Londense Fotograaf Hrair Sarkissian werd gegrepen door die vraag én het feit dat we daar
Sommige fotografen excelleren in grote onbekendheid. Ik heb er weer eentje gevonden: Emil Gataullin. Deze Russische fotograaf maakt foto’s die eigenljk de visuele tegenhanger zijn van een eenregelig gedicht. Plattelandsleven van Emil Gataullin Emil Gataullin
Letterlijk je eigen foto schieten: dat doet Ria van Dijk jaarlijks op de Tilburgse kermis. In een schiettent. Schiet je raak, dan maakt de camera een foto van je. Dat schieten doet ze al sinds
Wat ik dus niet wist: dat de Volkskrant online beeldverhalen publiceert. Maar dan ook echt mooie, waar beeld en tekst elkaar versterken. Zoals het verhaal over een meisje die eigenlijk een jongetje is. En over
Onlangs bezocht ik Arles, een Frans dorpje dat momenteel overloopt van fotografie. Een middeleeuws klooster, kerken, kelders en voormalige fabrieken zijn omgebouwd tot in totaal 40 expositieruimtes. Daarnaast zijn er nog eens 141 kleinere locaties
Kinderfeestjes. Vroeger ging ik op mijn verjaardag naar zwemparadijs Tropicana of bakten we hamburgers in de keuken van Mc Donalds. Tropicana bestaat niet meer en een feestje in de Mc Donalds is vloeken in de
Je bent nooit te oud voor megalomane projecten. Tenminste, zoiets moet Zofia Rydet hebben gedacht toen ze op 67-jarige leeftijd zichzelf ten doel stelde om alle huiskamers van Polen te fotograferen. Toen ze bijna 30
Stel: je mocht met je huidig fotografisch inzicht terug naar een tijdstip in je verleden om het nog eens vast te leggen. Wat zou je kiezen? Ik zou teruggaan naar een kopermijn in Zweden die
Het begon met een toevallig cafébezoek aan de Reeperbahn in Hamburg, een straat van lichte zeden en ander mannelijk vertier. De camera van Petersen lag op tafel omdat hij even danste met een vrouw. Bij terugkomst
Je ontmoet wel eens een persoon waarvan je denkt: iemand zou dat leven vast moeten leggen. En gelukkig komt die gedachte soms op bij mensen die dat ook kúnnen, dat vastleggen. Daarom volgde Hanne van der
Eigenlijk wil ik veel meer schrijven en delen, maar als ik meer dan twee blogs per week schrijf, gaat dat ten koste van mijn fotografeertijd. Dus bedacht ik Kronkelkijkers: een vergaarbak van lees- doe- en
Je zal maar een eigen fotograaf hebben. Eentje die iedere dag ruim 2000 foto’s van jou en je beslommeringen maakt. Pete Souza was meestal waar Obama ook was. Hij legde de cruciale momenten vast, maar
Al 30 jaar lang fotografeert Dorley-Brown het snelveranderende straatbeeld in zijn woonplaats Hackney, een slaapstadje in Engeland. Het toont de drang tot afbraak en weer opbouw, resulterend in een ordeloze maquette van bouwwerken die niet bij
De meeste fotografen spitsen zich toe op één tak van fotografie. Maar niet Nadav Kander. Zo won hij een World Press Photo award (nieuwsfotografie), hangt zijn werk in de National Portrait Gallery (portretfotografie) en krijgt hij
Soms ben ik stikjaloers op een idee van een fotograaf. Gert Verbelen bezocht alle 18 Europese lidstaten en fotografeerde een week lang binnen het geografisch middelpunt van deze landen. Het is een doodsimpel idee. En
Er zijn weinig podia voor fotoreportages. Welke blad reserveert er nu 18 pagina’s voor de vele verschijningsvormen van partytenten? Welke krant laat in 8 pagina’s zien hoe een koeienfotograaf te werk gaat? Dat gemis werd
De bloemencorso: maandenlang zwoegen aan een mobiele stellage waarmee een ochtendje door het dorp wordt gereden. Een handjevol mensen kijkt – bijna lijdzaam – toe. De uitbundigheid zit hem enkel in de wagens, niet in het volk. Tom
Otto Snoek kijkt de Rotterdammer recht in de ogen en flitst hem nietsontziend in het gelaat. Het straatbeeld is bij hem een rare soep van mensen, dingen en emoties die allemaal geen donder met elkaar
Ik volg momenteel een fotocursus Stedelijk Landschap. In die cursus kreeg ik een envelop met daarin de tekst: fotografeer een naoorlogse nieuwbouwwijk. In Rotterdam is dat allerminst een uitdaging. Ik ging op zoek naar dé naoorlogse nieuwbouwwijk.
Ergens hier ver vandaan, op een buitenpost boven de poolcirkel aan de Barentszzee, leeft een man; één man, Vjatseslav Korotki. Hij is meteoroloog en noteert al 30 jaar nauwgezet de weersomstandigheden van dit stukje wereld dat
Een verjaardag in een Nederlandse huiskamer: er is voor iedereen een (klap)stoel neergezet, waardoor je nergens meer kunt staan. Noodgedwongen zitten we zij-aan-zij in een kringetje. Periodiek gaat het schaaltje met kaas en worst rond.