Vraag mij waar het zuiden ligt, en ik kijk je appelig aan. Het gevolg: ik verdwaal makkelijk en stap ik pardoes in een bus die de verkeerde kant op gaat. Zonder GoogleMaps kom ik nergens. Maar! Er gloort hoop, want bomen praten ook. Ze vertellen van alles over hun omgeving. Én over de windrichtingen.
Op vakantie heb ik een nieuwe obsessie gevonden. En wel voor schrijver en natuurontdekker Tristan Gooley. Ik had al jaren het boek How to read water in mijn bezit (ook in het Nederlands verkrijgbaar). Af en toe las ik een stuk, maar nooit las ik het uit. Tot deze vakantie dus. Vanaf een strandbedje ontdekte ik allemaal aanwijzingen (clues) die het water ons geeft. Mits je weet waar je moet kijken. Mijn innerlijke detective ging los en ik onderstreepte driekwart van het boek.
Dus toen ik het uit had, ging ik op zoek naar meer. Gelukkig blijkt Gooley een trits aan boeken te hebben geschreven. Boordevol tips, waardoor mijn wandelingen nu speurtochten zijn. En ik een dopamineshot krijg zodra ik een clue heb gevonden. Het boek waar ik nu al mijn weetjes uit put, gaat over bomen lezen.
Een boom als kompas
En ha! Veel bomen zijn verkapte kompassen. Ze tonen je noord en zuid, maar dan op een logische manier. Eentje die ik dus snap. Een voorbeeld:
Iedere boomtak zoekt zoveel mogelijk licht voor zijn bladeren. Maar de lichtinval aan de noord- en zuidkant van een boom is flink verschillend. Het gevolg: de takken aan de zuidkant van de boom groeien redelijk horizontaal naar de zon toe, terwijl de schaduwrijke noordelijke takken vooral omhoog groeien – verticaal dus.
Kijk nu eens met die blik naar de boom hieronder:
Het is geen ijzeren waarheid, want als de boom in een bos staat moet ook de zuidkant flink verticaal groeien. De crux zit ‘n in zoveel mogelijk aanwijzingen zoeken. Zoek bijvoorbeeld ook uit aan welke kant van de boom er mos groeit. Mos houdt van schaduw en vocht, dus dat duidt op het noorden.
Ook de blaadjes praten
Maar wat moet ik als het zomer is en ik door de bladeren de takken niet kan zien?
Geen probleem. Want bladeren zijn ook kleine kompasjes. Stel je voor dat jij aan iedere tak kleine zonnepaneeltjes moet ophangen. Hoe plaats je deze dan?
Die aan de zuidzijde wil je verticaal hebben gedraaid en die aan de noordzijde horizontaal. Zo vang je het meeste licht op:
Leuk toch?!
Voor wie meer wil weten, kijk onderstaand filmpje eens. Of koop één van zijn boeken.
Je vraagt je misschien af wat dit te maken heeft met mijn onderwerp (stedelijk landschap). Of met fotografie.
Nou, alles.
Nieuwe goeroe
Tristan Gooley motiveert mij om veel beter te kijken naar mijn alledaagse omgeving. Dankzij zijn boeken ontdek ik nieuwe dingen in nota bene mijn eigen straat. Niet over de sirenepalen of winkelcentra, maar over de natuur. Die een eigen taal spreekt. En waar ik nu een paar woordjes van heb geleerd.
Wat Gooley doet met de natuur, wil ik met ons stedelijk landschap doen. En daarom voeg ik hem toe aan mijn rijtje goeroes.
“It should be expected that we will find wonder in a vast mountain landscape, but it is a more serious challenge to find wonder in a hill. It is a great achievement to find it in a molehill.”
Tristan Gooley