Deze foto stond bij een restaurant op Tripadvisor. In eerste instantie niks geks aan. Totdat ik je vertel dat je het gerecht niet kunt eten (iets met scheerschuim) en het restaurant een schuur in iemands achtertuin is. Waar helemaal geen tafel staat. Laat staan dat je er eentje kunt boeken.
Hoe het begon
Het idee ontstond in het hoofd van journalist Oobah Butler. Hij schreef regelmatig neppe reviews voor Tripadvisor en ontving daar dan 10 pond per stuk voor. Betaald door het restaurant in kwestie. Tripadvisor barst van dit soort neprecensies voor echte restaurants. Maar kun je ook een recensie schrijven voor een restaurant dat niet bestaat?
Dat was het startpunt voor een maf plan:
And then, one day, sitting in the shed I live in, I had a revelation: within the current climate of misinformation, and society’s willingness to believe absolute bullshit, maybe a fake restaurant is possible? Maybe it’s exactly the kind of place that could be a hit?
Dus ging hij aan de slag: hij meldde zijn tuinschuur bij Tripadvisor aan als restaurant, en maakte foto’s van gerechten met spullen die bepaald niet eetbaar zijn:
Lang verhaal kort: het lukte hem om van plek 18.149 naar nummer 1 te komen. Best knap voor een niet-bestaand restaurant in Londen nota bene. Hoe hij dat voor elkaar kreeg, zie je hieronder in de vermakelijke minidocumentaire van een kleine 20 minuten.
En: uiteindelijk gaat het ‘restaurant’ zelfs één avond open:
Waarom ik hier over schrijf
De manier waarop Butler speelt met de tijdsgeest, vind ik subliem. Hij houdt mij een ongemakkelijke spiegel voor: want ook ik leun regelmatig op reviews van restaurants. Geen idee of ze echt zijn of niet. En toch laat ik me verleiden tot de hoogste score als ik moet kiezen tussen een 3.8 en een 4.7.
Bij die 4.7 stuit ik dan vaak op een dertien-in-een-dozijn interieur. Lekker industrieel gecombineerd met een perzisch tapijtje en niet-matchende stoelen. Hippe koffie’s zonder koekje. De opmaak van de gerechten is veelkleurig en hysterisch, want goed voor de foto’s. Hoe het smaakt is minder van belang.
Enfin; Butler drijft de spot met onze zoektocht naar de volgende hype. We willen ‘m als eerste ontdekken, of er dan tenminste op een later moment nog onderdeel van zijn. Zodat we kunnen vertellen dat we erbij waren. De enige gasten die hij ontving waren trouwens lovend. Wat ze voorgeschoteld kregen?
Een magnetronmaaltijd.
Zin in een ander gek verhaaltje? Lees en kijk dan dit. Gaat over een kikkerhuisje.