Ik vind het een onmogelijke spagaat: wel of niet fotograferen tijdens mijn vakantie. Immers, fotografie is mijn hobby, dus waarom vakantie nemen van een hobby? Momenteel ben ik in Nicaragua en zit ik dus weer
Het is zoeken naar een speld in een hooiberg: een fotoboek die je creativiteit aanwakkert, in plaats van de kop indrukt door eindeloos gewauwel over diafragma en sluitertijd en weetikwat. Maarrrrr… Ik heb die speld
Bij het maken van een foto neem je twee fundamentele beslissingen: waar je staat en wanneer je de foto maakt. Alle andere keuzes (welke camera en lens, in kleur of in zwart-wit fotograferen) zijn slechts
Parijs wentelt zich graag in haar eigen clichés. En juist daarom is het moeilijk om die stad nog een beetje origineel te fotograferen. Daar liep zélfs een fotograaf van naam en faam (Michael Wolf) tegen
Sommige series moeten zonder enige tekst en toelichting worden aanschouwd. Omdat jouw onbevangenheid noodzakelijk is voor het bekijken van de foto’s. En dat is het geval bij de serie Things are queer van Duane Michals.
En toen was het pardoes herfstweer. Daar sta je dan, met je camera onder je arm te wachten tot het droog wordt. Wat je ook kunt doen, is een boek lezen óver fotografie. Uit alles
Ik heb 5 minuten onafgebroken naar dit beeld gestaard en nog steeds snap ik het niet. De aanvankelijk driedimensionale situatie (man springt over water) is door Cartier-Bresson vertaald naar een tweedimensionaal beeld, so far so
Vliegreizen zijn meestal, lang, saai en een tikkie beklemmend. Fotograferen vanuit een vliegtuigstoel lijkt dan ook onmogelijk – als je het vliegtuigraampje even niet meerekent. Enfin, dat is dus onzin. Nina Katchadourian maakt portretten in
Pas toen ik er met mijn neus bovenop stond, kon ik het handwerk van Gunnel Wåhlstrand ontwaren: een paar vlekjes op de verkeerde plek verraden urenlang gepiel (en frustratie). Maar drie stappen achteruit en ik
Af en toe struin ik Youtube af, vol ongeloof over het gebrek aan goede fotografiekanalen terwijl fotografie immens populair is. Nergens vind ik een inhoudelijk en visueel sterk kanaal – enkel commerciële rommel. Tot deze
Wat doe je als je een foto ziet met daarnaast een bordje met tekst? Kijk je eerst goed naar de foto, of lees je eerst de tekst? Het is een reflex die maar moeilijk is
Zo, ik ben alweer 200 artikelen verder. Tijd voor een nieuw logo! En dat mooie, ronde getal zette me aan tot denken over Kronkeling zelf. Wat (en vooral wie) wil ik ermee bereiken en wat
Nou, ik ben overstag. Ik heb een paar weken terug een Instagram-account aangemaakt. Tegen niemand gezegd natuurlijk, eerst maar eens kijken of ik er enig nut in zag. En dat zie ik. Hieronder som ik
Misschien graasde er honderdduizend jaar geleden wel een dinosaurus precies op de plek waar jij nu zit. Of kwam daar 80 jaar geleden iemand om het leven door een onfortuinlijke val. En wat zou er
Er is niet één recept voor de beste workflow. Maar wat wél helpt, is kijken hoe anderen het doen. Inmiddels heb ik heel wat truukjes van andere fotografen ‘gejat’. Daarom nu eens een kijkje in
Fotografie is hip, getuige het groeiend aantal fotofestivals. Niet alleen hier, ook elders. Maar wat zijn de verschillen tussen al die festivals? Ik bezocht er inmiddels een aantal en heb over allemaal natuurlijk een mening.
Nintendo introduceerde in 1998 een gadget bij de Gameboy: een kleine camera waarmee je digitale foto’s kon maken. Het was eigenlijk een selfie camera avant la lettre. Maar van een afstandje is het net een pixelsoep,
Croppen – of je foto bijsnijden – is een klusje van enkele seconden. En dat maakt het verleidelijk om ‘lui’ te fotograferen. Gemak dient de mens, is het niet? Nee. Want je betaalt er een
Henry Wessel, ik kende hem niet. Per toeval stuitte ik op een foto die hij had gemaakt, en dat smaakte naar meer. De beelden die hij maakt zijn als visuele haiku’s: kleine gedichtjes – mooi
Een jaar lang zat illustrator Christoph Niemann iedere zondag achter zijn tekentafel met een vel papier en een alledaags object. Dat object moest – letterlijk – onderdeel worden van een tekening. Maar wel met een volstrekt andere
Dit jaar begin ik aan mijn vierde fotoserie van het Noordereiland in Rotterdam. Ik heb al eindeloos veel rondjes gelopen op het eiland maar ik zie steeds meer, dus ik ga ermee verder. Althans… deze
Internet staat er vol mee: reviews van camera’s en lenzen. Want als je de juiste camera hebt, kun je goed fotograferen. Toch? Zodra amateurfotografen de kans krijgen om met professionele fotografen te spreken, is de eerste vraag
Dit was voor mij het jaar waarin Kronkeling tot wasdom kwam. Het aantal bezoekers steeg explosief (mede dankzij de nieuwsbrief) én ik ging meer fotograferen, veel meer. Een terugblik, omdat iedereen dat nu eenmaal doet rondom een
Zo, tijd zat, met die feestdagen. Reden genoeg om je eens onder te dompelen in wat theorie over fotografie. Natuurlijk wel praktische toepasbare theorie, want uiteindelijk moet je naar buiten en het gewoon dóen. Maar
Begin december koos Time Magazine Donald Trump als meest invloedrijke persoon van 2016. En dan mag je op de cover staan. Alleen over die cover wordt sindsdien wild gespeculeerd. Heeft Time Trump per ongeluk zo
Freelance photo editor Sanna Dullaway klust in haar vrije tijd een beetje bij door zwart wit foto’s in te kleuren. En verdomd dat doet een hoop met je inlevingsvermogen. Zwart wit foto’s inkleuren is niks
Als je veel fotografeert, krijg je vaak de vraag welke camera je hebt. Alsof daarín het geheim zit van je foto’s. Onzin. Sterker nog, die camera kan je lelijk afleiden van het fotograferen zelf. Met een spiegelreflexcamera
The Guardian heeft een briljante rubriek genaamd That’s me in the picture. Wat je krijgt voorgeschoteld is een (voor veel mensen) bekende foto plus het verhaal van iemand uit diezelfde foto. Dat resulteert vaak in een interessante perspectiefverschuiving.
Zien is meer denken dan kijken. Want veel van wat je ziet, zie je omdat je het verwacht of omdat het je interesse heeft. Om daar los van te komen en álles waar te nemen,
Als je een foto maakt, vertaal je een driedimensionele ruimte naar een tweedimensionaal plat vlak. Georges Rousse speelt met dat gegeven en maakt een driedimensionale ruimte al tweedimensionaal nog vóór hij het fotografeert. Hoe? Door er een